Εφημερίδες - Πρωτοσέλιδα

 Ή παππάς, παππάς ή ζευγάς, ζευγάς.

της Φανής Ζιώγα

(Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της ΕΛΜΕ  http://www.elmepierias.gr/xoops/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=925&forum=8  στις 11/9/2013)

Εν μέσω απεργιακών κινητοποιήσεων του κλάδου και ενώ ήδη βιώνουμε, ως εκπαιδευτικοί τις άδικες και χωρίς καμία αξιολόγηση απομακρύνσεις συναδέλφων μας, των τεχνικών ειδικοτήτων, μέσω της οριζόντιας διαθεσιμότητας, «κάποιοι», προφανώς βρίσκουν χρόνο και κάνουν κέφι, να διασπείρουν ψευδείς φήμες, επί προσωπικού. Εξεπλάγην λοιπόν, δυσάρεστα, από εχθές, όταν αρκετοί συνάδελφοι, μου μετέφεραν τη φήμη, ότι δήθεν επιδιώκω να γίνω διευθύντρια στα ΙΕΚ Κατερίνης, για τα οποία, υποτίθεται ότι έχω υποβάλει αίτηση υποψηφιότητας, σύμφωνα με τις ασύστολα ψευδείς και ανυπόστατες διαδόσεις. 

Και ενώ, στο παρελθόν, δεν με ενδιέφεραν οι όποιες φήμες επί προσωπικού, ωστόσο, δεν μπορώ να επιδείξω την ίδια «άνεση», σήμερα. Σήμερα, που έχουν, ήδη, τεθεί σε διαθεσιμότητα, δεκάδες συνάδελφοί μου, (αρκετοί από τους οποίους με τίμησαν με την ψήφο τους, για να τους εκπροσωπώ, ως μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πιερίας), θα μου ήταν αδιανόητο να επιδιώξω την οποιαδήποτε επαγγελματική ανέλιξη. Διότι, μια τέτοια κίνηση, ειδικά τη συγκεκριμένη στιγμή, θα τη θεωρούσα υποκρισία και ακραίο αριβισμό, «επί πτωμάτων» διεξαγόμενο. 

Η πάγια και έμπρακτα, αποδεδειγμένη, εκ μέρους μου, προσωπική άποψη, γύρω από το ήθος, ή αν θέλετε την δεοντολογία, που πρέπει να διέπει τους ενεργότερα μετέχοντες στο συνδικαλιστικό κίνημα, και περισσότερο τα αιρετά μέλη των Δ.Σ. είναι απλή: 
--- ο συνδικαλισμός δεν μπορεί να διεξάγεται σε κανενός είδους αμειβόμενη ή ανταλλακτική βάση 
--- ένας συνδικαλιστής στερείται αξιοπιστίας, εφόσον υπόκειται, σε άνωθεν εξαρτήσεις, που αφορούν την υπηρεσιακή του κατάσταση http://www.sfa.uni....ce.html. Οι λόγοι ευνόητοι και δεν χρήζουν άλλης ανάλυσης.
--- δεν μπορεί να χρησιμοποιεί συνδικαλιστής τη θέση του, κατά οποιονδήποτε τρόπο, για να εξυπηρετήσει ίδιον όφελος ή για να εξυπηρετήσει προσωπικά-οικογενειακά συμφέροντα.

Περιορίζομαι στα παραπάνω, τα οποία τα ανέφερα και στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση, όπου πρότεινα να αφιερώσουμε εξ ολοκλήρου μια νέα Γενική Συνέλευση, προκειμένου να συζητήσουμε επί της ουσίας, για τους λόγους-αστοχίες, που απομάκρυναν, για άλλη μια φορά, τους συναδέλφους (τελευταία Γ.Σ.).

Δύσκολο να εξηγήσω για ποιο λόγο, κάποιος ή κάποιοι μπήκαν στον κόπο να λασπολογήσουν επί προσωπικού ή ποια σκοπιμότητα εξυπηρετούν, ενώ έξω «χαλάει ο κόσμος». Πήραν την απάντησή τους. 

Τελικά, ίσως, μέσα από την γενικότερη κρίση, την οικονομική, αλλά και τα όσα, βιώνουμε ως εκπαιδευτικός κλάδος, ίσως να βγει και κάτι καλό, που να αφορά το συνδικαλισμό. Ίσως, λοιπόν εξ’ ανάγκης, και λόγω κρίσης, ο συνδικαλισμός να έχει την τελευταία του ευκαιρία, να εξυγιανθεί και να ανακτήσει την αξιοπιστία και την αυθεντικότητά του. Γιατί αν δεν συμβεί αυτό, τώρα, τότε πιθανά, θα αφανιστεί, δια παντός.


Φανή Ζιώγα
Μέλος Δ.Σ. ΕΛΜΕ Πιερίας